วันพุธที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2553

เราสองสามคน อัสนี วสันต์ โชติกุล





เป็นร้อยเป็นพัน กี่นาที
ที่ฉันต้องฝันต้องคอยแบบนี้
นับเป็นปี อีกกี่วันไม่รู้
วันไหนจะได้เจอ

ฝันก็จบลงเมื่อตอน
ที่เธอเดินเข้ามาข้างในหัวใจ

บอกไม่ถูกเลยว่ารู้สึก ดีใจสักเท่าไร
มากแค่ไหนก็ไม่รู้ คนคนเดียวที่ฉันเฝ้ารอ
กลับมาเห็นเขาอยู่ข้างข้างฉัน ใช่เธอจริงๆ

อยากร้องตะโกน บอกกับเธอที่รัก
ว่ารักเธอจนหมดใจ ไม่รู้ทำไม
เก็บอาการไม่ไหว เพราะรักจริงๆ เลย

ฝันก็จบลงเมื่อตอน
ที่เธอเดินเข้ามาข้างในหัวใจ

บอกไม่ถูกเลยว่ารู้สึก ดีใจสักเท่าไร
มากแค่ไหนก็ไม่รู้ คนคนเดียวที่ฉันเฝ้ารอ
กลับมาเห็นเขาอยู่ข้างข้างฉัน ใช่เธอจริงๆ

คนอย่างฉันโชคดีเหลือเกิน
ที่มีเธอเข้ามา ทำให้ฉันเต็มเปี่ยมด้วยรัก

บอกไม่ถูกเลยว่ารู้สึก ดีใจสักเท่าไร
มากแค่ไหนก็ไม่รู้ คนคนเดียวที่ฉันเฝ้ารอ
กลับมาเห็นเขาอยู่ข้างข้างฉัน ใช่เธอจริงๆ

บอกไม่ถูกเลยว่ารู้สึก ดีใจสักเท่าไร
มากแค่ไหนก็ไม่รู้ คนคนเดียวที่ฉันเฝ้ารอ
กลับมาเห็นเขาอยู่ข้างข้างฉัน ใช่เธอจริงๆ

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น