วันอาทิตย์ที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2553

ทะเล ภูเขา สองเรา ความรัก โดย ทอฝัน

มีเรื่องเล่าของคู่รักคู่หนึ่ง ที่ผมอยากเล่าให้คุณฟัง...
นายภูผา ผู้ที่ดำเนินชีวิตไปด้วยหลักการและเหตุผล
นางสาวทะเลผู้ใช้ชีวิตตามเสียงของหัวใจและความรู้สึก
ทั้งสองมีความรักให้กันอย่างสุดซึ้ง
แม้ทั้งคู่ดูจะแตกต่างกันอย่างเหลือเกิน
หลายต่อหลายครั้ง
ที่ความรักของทั้งคู่เกือบจะต้องสิ้นสุดลง
เพราะ "ความต่าง" ก่อให้เกิด "ความไม่เข้าใจ"
นายภูผาขัดอกขัดใจกับความอ่อนไหว
และอารมณ์อันปรวนแปรที่มีอยู่อย่างล้นเหลือ
ในตัวของนางสาวทะเล
และนางสาวทะเลก็มักจะคิดว่า
ความเป็นคนนิ่งและเฉยของนายภูผา
คือ "ความเย็นชา" ที่นายภูผาแสดงต่อเธอ

มีอยู่ครั้งหนึ่ง...ทั้งคู่มีปากเสียงกันอย่างรุนแรง
ที่จะว่าไปก็มาจากสาเหตุเดิมๆ
เพราะวิถีการดำเนินชีวิตของทั้งสองแตกต่างกัน
อารมณ์ ความรู้สึก และมุมมองจึงไม่อาจเหมือนกัน
ทว่า นี่เป็นครั้งแรกที่นายภูผาโกรธ
จนถึงกับกล่าวคำว่า "เลิก" ต่อนางสาวทะเล
นางสาวทะเลไม่เหนี่ยวรั้ง
หากแต่การไม่เหนี่ยวรั้งไม่ได้แสดงว่าเธอไม่เสียใจ
แต่เพราะเธอรู้ใจเธอเองดีว่าเธอรักนายภูผาเพียงไร
เธอรักนายภูผา
มากเกินกว่าจะขัดขวางการตัดสินใจของเขา
เพราะเธอรู้ว่าสิ่งที่นายภูผาพูดออกมานั้น...
เป็นความจริงจากใจของเขา

ชั่วเวลาที่ทั้งคู่ต่างได้ใช้ชีวิตโดยลำพัง
มันทำให้พวกเขารู้สึกอ้างว้างอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
แม้จะมีบางผู้คนที่ผ่านเข้ามาให้ชีวิตของพวกเขาได้รู้จัก
แต่ก็เหมือนว่าผู้คนเหล่านั้น
ผ่านเข้ามาเพียงเพื่อจะจากไป
ไม่มีใครสามารถแทนที่
ส่วนเสี้ยวที่ขาดหายในชีวิตของพวกเขาได้
นายภูผาคิดถึงนางสาวทะเล
มากเท่ากันกับคำพร่ำวอนที่นางสาวทะเลขอกับลมกับฟ้า
ให้สักวันหนึ่งนายภูผาจะกลับมา

และแล้วความรักก็แสดงพลังอันยิ่งใหญ่
นายภูผากลับมาหานางสาวทะเล
พร้อมกับ "ความรัก" ที่คงเดิม
และ "ความเข้าใจ"
ที่เพิ่มเติมขึ้นจากเมื่อก่อน

นายภูผารักนางสาวทะเล
มากเกินกว่าจะให้ความโกรธเพียงชั่ววูบ
หรือความไม่เข้าใจต่างๆ นานา
มาทำลายสิ่งดีๆ ที่เขาและเธอร่วมกันสร้างมา
นางสาวทะเลก็รักนายภูผามากเกินกว่าจะให้ทิฐิครอบงำ
จนไม่สามารถจะอภัยให้เขาได้

ไม่ว่าจะกี่ครั้งที่พายุโหมคลั่ง
จะพัดให้คนทั้งคู่ ต้องผละออกจากกัน
แต่เมื่อพายุสงบลง
ทั้งคู่ก็จะโผเข้าหากันด้วยความรักทุกครั้งไป
ด้วยความรักและความเข้าใจ
ที่คนทั้งคู่ต่างพึงมี


ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น